De netto toevoeging is nodig om de groei van het aantal huishoudens in Nederland op te vangen. Die is iets groter dan enkele jaren geleden werd voorspeld. Dit komt doordat de immigratie in Nederland weer is toegenomen. Daarnaast spelen factoren als het steeds ouder worden van mensen en de verdergaande individualisering. In het rapport wordt dan ook uitgegaan van een groei van het aantal huishoudens met zo'n 50.000 per jaar. In de jaren negentig nam het aantal huishoudens nog met 70.000 per jaar toe. Regionaal zijn er wel forse verschillen. De absolute groei doet zich vooral in de Randstad voor. Vooral de regio's Amersfoort, Utrecht en Amsterdam kennen een forse groei van het aantal huishoudens en daarmee een grote nieuwbouwbehoefte. Relatief is de groei in het zuidelijk deel van Nederland het laagst. De uitbreidingsbehoefte ligt vooral in de koopsector en de dure huurwoningen. De vraag van consumenten naar goedkope huurwoningen is flink neerwaarts bijgesteld. De vraag naar middeldure huurwoningen is juist flink gestegen. In de koopsector is er sprake van een verschuiving van zowel de dure als de goedkope sector naar middeldure woningen.

Centrum

Ook in deze vraag zitten grote verschillen. Zo zal gemiddeld in Nederland de toename aan koopwoningen zo'n 5 procent moeten zijn. In Amsterdam moet de voorraad koopwoningen in goed tien jaar tijd toenemen van 36 procent in 2008 naar 50 procent in 2020. Wat locaties betreft willen woonconsumenten vooral in het centrum van steden en iets daarbuiten wonen. Ook het landelijk woonmilieu is nog in trek. Minder belangstelling is er voor groenstedelijke en dorpse woonmilieus. Volgens het rapport zal de woningbouwopgave zelfs in krimpgebieden nog meevallen. In de meeste gebieden neemt het aantal huishoudens nog wel toe. Bovendien kunnen krimpregio's kiezen voor een versnelde herstructurering inclusief sloop en vervangende nieuwbouw.